Lief nieuw jaar

Lief nieuw jaar.

Laat mij het oude jaar doen vergeten.

Laat de mensen die mij hebben gesteund, mij liefde hebben gegeven en ook de mensen die mij hebben geholpen, mee gaan met jou….

Laat al mijn verdriet achter bij je vriend oudjaar.

Bedank je vriend oudjaar wel voor de laatste avond, nét voordat jij kwam.

Wil je er verder voor zorgen dat iedereen gezond blijft of wordt?

Ik geloof in jou.

Ik ben klaar voor jou.

Ik heb verschrikkelijk veel zin in jou!

2018, ik denk dat ik van jou hou.

 

d4390e96cdafe1ed78548713f20ca984--december-daily-motto

 

.

Advertenties

NIX 18

Ik heb het geprobeerd hoor: NIX drinken tot je 18 bent, lieve jongen! Dat is nu de wet! Rutte heeft dit gezegd en iedereen moet luisteren!

Mijn zoon, nu bijna 18, dronk zijn eerste biertje op 1 januari 2016. Tenminste, ik was er toen bij. Ik denk dat hij vast al eerder heeft geproefd van dat vieze goedje. Want dat is het, de eerste biertjes zijn écht vies! Waarom begin je er dan aan hé? Het is een beetje stoer, zo’n biertje in je hand. Zo begint het.

Misschien dat over enkele jaren NIX 18 bij heel Nederland wel echt gaat werken, maar op dit moment ken ik alleen maar jongeren die drinken vanaf 16. (Of zelfs jonger.) Wij zaten nu trouwens ook nog tussen wal en schip, het eerste kind mocht drinken toen ze 16 was, de rest ineens pas met 18. Een wetswijziging tussen de kinderen in is best raar. Wij doen er niet moeilijk over, als wij het verbieden, doen ze het toch. Vaak zijn de jongens die niet mogen drinken, de grootste coma-zuipers.

In de 2 jaar dat zoonlief drinkt, heb ik hem; 3x flink aangeschoten gezien en heeft hij 1 keer boven de wasbak gehangen. Iemand die 18 is geworden en nooit eerder dronk, zal dat misschien in de eerste maand al bereiken. Een aantal weken geleden ging mijn bijna 18, naar een feesttent op het voetbalveld. Daar waren voetballers een heel weekend vanwege een toernooi, voor jongeren ONDER de 18. Hij liep naar de bar, bestelde een biertje, en deze kreeg hij gewoon. Normaliter drinkt hij alleen thuis, maar het bier was hier goedkoper dan in een discotheek. Nog geen slok genomen, werd hij aangesproken door een man. Of deze, met bier in zijn handen jongeman, even een ID kaart wilde laten zien. En vervolgens of deze jongeman, even zijn moeder wilde bellen om te zeggen dat hij bier drinkt. Ik sliep die avond al vroeg en heb geen telefoon gehoord. Het biertje moest hij weggooien en hij zou een oproep van bureau Halt krijgen. (https://www.halt.nl/) Een crimineel, een grote crimineel…..omdat hij een bekertje bier vast hield. Ik weet ook wel dat hij dat bekertje bier gewoon zou hebben opgedronken, maar betrapt op het drinken ervan hebben ze niet. Maar goed, het is de wet, dus een week later gingen wij vol goede moed naar bureau Halt. 🙂

Het gesprek was aardig, de opdrachten die zoonlief moest maken waren vooral lachwekkend. Plaatjes op internet verzamelen van o.a. een in coma liggende jongere, een kotsende jongere in een steegje (ga maar zoeken), en een kind dat de drankkast van zijn ouders plundert. En dan de vragen. Jantje van 13 is met jou op een feestje. Pietje van 18 geeft haar een breezertje. Wat doe jij? Grijp jij in? En aan het einde van een stapel opdrachten: Maak een excuusbrief aan de persoon die excuses verdient omdat jij je biertje dronk”

Uh, halle Rutte, het spijt mij vreselijk dat ik een bekertje bier in mijn handen had. Het spijt mij ook dat mijn moeder een hele slechte moeder is, omdat ik van haar mag drinken. het spijt mij dat ik andere mensen enorme schade heb toegebracht door het vasthouden van dit bekertje… Rutte, als je eens in de buurt bent, zullen we samen een biertje drinken om erover te praten? Mijn moeder vindt jou trouwens wel een toffe.

Na de 9 uren opdrachten, waar zoonlief trouwens liever gewoon een keiharde werkstraf voor wilde krijgen, hebben we een biertje gedronken.

Ik ben allang blij, dat hij niet aan de pillen zit, niet rookt, super sportief is, voetbal voor álles laat gaan, niet aan vandalisme doet, niet onbeschoft is en nooit te laat thuis komt.

NIX18, vind ik persoonlijk 1 grote poppenkast. NIX16 was goed genoeg, als je er maar goed mee omgaat. Zeg eens eerlijk, hoe is het jou verder vergaan, nadat jij op je 14e jaar aan de bessen of safari zat? 😉

proost.jpg (403×403)

 

Trouwdag

De trouwdag van Aaf Brandt Corstius, beschreven in de Volkskrant op 3 juli jl. Het is de mooiste dag van haar leven, maar zo klinkt dat niet.

Lees eerst even dit; http://www.volkskrant.nl/magazine/aaf-brandt-corstius-mijn-trouwdag-is-dus-echt-de-mooiste-dag-van-mijn-leven~a4503919/

Mijn trouwdag was fantastisch. Ietsje anders dan die van Aaf;

Ik stuurde ook trouwkaarten, maar dat waren kaarten die niemand ooit vergeten is denk ik. Geen “normale”, of juist wel? Afwijkend van de kaarten die je in zo’n boek vindt, jeweetwel; bij de drukkerij. Het is fantastisch om er fántastisch uit te zien in fantastische kleding. Inderdaad, mensen komen naar je kijken, en ík had de mooiste jurk ever, dat vind ik na 19 jaar nog steeds! Cadeaus zijn leuk, maar dat vond ik toen het minst belangrijk. Het allermooiste vond ik, dat AL mijn vrienden en familie er waren. Ik zag het meer als een soort reünie. Vooral familie van ver weg zag ik na tijden eindelijk weer eens! En nog mooier, allemaal bleven ze gewoon het hele weekend! 220 mensen waren er. Belachelijk veel! Maar ja, dat gaat snel als je op veel plaatsen komt en veel familie en een groot verenigingsleven hebt. Daar kies je dan op dat moment voor en ik vond het OH zo gezellig!

Aaf, je schrijft dat je zelf helemaal niets doet op je bruiloft. Geen dansje, geen abc, je zit alleen maar te zitten. Aaf,..geloof mij…ik heb meegezongen op het podium met de band, een nummer van K’s Choice, not an addict en uit mijn dak gegaan op Nobody’s Wife van Anouk. Met alle mannen gedanst waar ik normaal de kans niet voor kreeg en geheadbanged op het meest harde nummer ever van Rage Againts The Machine.

De bruiloft moet zoiets zijn als bevallen, zoals jij het schrijf…..Nou, niet echt. Toen ik ging bevallen was ik op het randje na. namelijk dood. Dat was pas echt weinig dansen dus! Die dag doe ik liever niet over. Het kind trouwens wel 🙂

Jouw gasten aten jouw lievelingseten, bij mij hield ik rekening met alles en iedereen. Gewoon een koud en warm buffet met vlees, vis en vegetarische gerechten, voor alle 220 mensen. En ja iedereen was inderdaad blij dat ik de liefde van mijn leven was tegen gekomen, Op dat moment hadden jij en ik, dát gemeen. Klapstoeltjes had ik niet, iedereen zat gewoon op een luxe stevige stoel.

Ik vind het super dat dit de dag van je leven was! Ik zou zeggen, hou dat vooral vast, vooral die man! Dat is alles waard, meer dan die mooiste dag van je leven 😉

Achteraf één van de beste dagen van mijn leven; de dag dat mijn officiële scheidingspapieren in mijn brievenbus lagen. Op mijn verjaardag.

depositphotos_47000523-stock-illustration-female-emoticon-winking.jpg (1024×968)

Vies verlies!!

Ik heb een vriendin die regelmatig tampons verliest. Nu krijg jij hier een heel raar beeld bij, ik zie het!! Maar ik bedoel, “gewoon”  met plastic verpakking, uit haar broekzak gevallen. Die dingen “glijden” in je broekzak omhoog, tijdens het lopen. Zo verlies ik mijn roze Labello ook altijd. En die krengen zijn ook nog altijd zo duur!  Maar als ik dus tampons in verpakking tegen kom op straat, dan weet ik dat mijn vriendin daar heeft gelopen! Zo vaak gebeurt het namelijk!

Verder kom ik op straat altijd van alles tegen! Pakjes vol sigaretten, flesjes drank, boterhammen, koeken, een handschoen, een t-shirt…en…

Maandverband!! Vorige week en ook vandaag tijdens mijn wandeling weer!

Gek genoeg, zitten deze NIET in verpakking en lijken ze, een soort van gebruikt! Gelukkig niet met de maandelijkse vrouwenperiode, anders zou ik helemaal kokhalzend over straat gaan. Nee, deze zijn meer gebruikt voor incontinentie of het witte vloed goedje vermoed ik! (mannen haken nu af in dit verhaal, dank voor je bezoek aan mijn website)

De hele wandeling bedenk ik mij; HOE komt zoiets vies nu op straat terecht?! Geen afvalbakken in de buurt, dus geen gescheurde vuilniszak. Nee, gewoon gevallen op straat. Ik zie dan voor mij hoe een vrouw in rok(je), een string draagt en lopend haar maandverbandje verliest!? Aangezien ik een beelddenker ben, en jij vast ook.. loop ik (en nu jij ook) met een beeld in het hoofd van een vrouw die dus haar maandverband verliest! Wandelend over het fietspad, of fietsend, want dat kan natuurlijk ook nog! Heen en weer bewegend op haar zadel zakt het verbandje steeds verder opzij en dan hup, de straat op.

Ik wandel verder te beelddenken, en voel ineens dat mijn jaszak leeg is. Mijn telefoon en labello weg! Terug lopend vind ik ze in het gras! Je komt werkelijk de gekste dingen tegen! Gelukkig was ik nu ook de vinder!

Het moet de nachtmerrie van elke vrouw zijn: je maandverband verliezen op een openbare plek. Voor deze zangeres is deze nachtmerrie ooit werkelijkheid geworden! Hoe ik hier nu weer aan kom, vraag het me niet.

En helemaal hier, vraag je je toch af…Wat voor slipje draag je dan, of zit dat lappie dan gewoon tussen je blote benen geknepen?

lunch-lol-vrouw-verliest-maandverband-tijdens-optreden-thumbnail-FEUbJ2ohmGc3af5ca0ce6aa7ecfe5907b351f15a25-1437075285

 

Is dit jou ook al eens overkomen?? Bij Kruidvat zijn de luiers in de aanbieding. Wel zo veilig!

https://www.kruidvat.nl/luiers-verschonen/luiers/c/30076?size=20&sort=price-desc&page=0&q=

images (1)

 

 

Mooi mens

Op het fietspad loopt een vrouw die ik nooit eerder zag. Het lijkt net of ze de weg kwijt is, maar ik twijfel. 

Toch spreek ik haar aan met een “weer” praatje om er achter te komen. “Kan ik nu hier rechtdoor ook terug naar de Schans flat?” Vraagt ze. Ik leg haar de weg uit. Ik ben de weg aan het verkennen, legt ze uit. Ik woon hier sinds januari en nu is het mooi weer om te lopen. Ik kom uit Alphen aan de Rijn en wilde in de buurt van mijn zoon wonen, die woont hier in de wijk. 

We praten lang over en weer. Ze heeft een kleinzoon verloren van 19 jaar en haar andere zoon woont in Budapest. Vroeger veel verdriet meegemaakt. Maar haar gezicht staat vandaag blij. Ze is 86 jaar en ziet er nog ongelooflijk mooi en verzorgd uit. Dit vertel ik haar ook. Ze pakt mijn hand vast en zegt “je bent een lief mens”. Nadat we elkaar nog een fijne dag wensen, pakt ze weer mijn hand. Ze houdt hem lang vast en zegt een paar keer het woord ‘bijzonder’. Daarna loop ik verder en zij loopt een andere weg in. Als ik haar 10 minuten later weer zie lopen zwaait ze blij naar me. Zo’n zonnige dag en onverwachte ontmoeting maakt vrolijk. Ik weet zeker dat ik haar dag ook heel goed heb gemaakt. 

Thuis gekomen lees ik het nieuws. Een aanslag bij het Brits Parlement. Wat een contrast.

Beware of the dog

Het hangt er eigenlijk als grapje “beware of the dog” bij onze voordeur. Maar ons hondje, kooiker, 1.5 jaar jong is best waaks. Zodra er een vreemde komt, blaft en gromt hij, maar 1 minuut na binnenkomst zal hij aan je voeten gaan liggen. En als je de tweede keer komt, herkent hij je en kwispelt je tegemoet.

screenshot_20170219-150831.png

Postbodes en krantenbezorgers zijn een lastig verhaal. Deze komen de oprit op, komen aan de deur en verdwijnen direct weer. De hond snapt dat niet en ziet het denk ik als gevaar. Op zich handig, aangezien ik vaak alleen ben, om een waakse hond te hebben. Maar onze hond is geen gevaarlijke hond. Voor een klein hondje komt er soms wel aardig veel geluid uit, en dat kan vervelend zijn.

Gistermiddag was ik op zolder aan het schoonmaken en hoorde door de stofzuiger de bel niet. Zoonlief opent de deur en vergat de kamerdeur dicht te doen. Met als gevolg…..dat ons lieve kleine kooikerhondje door de, nog open voordeur, naar buiten rent. Zoonlief rent de zolder op, en roept dat de hond weg is gelopen en er een pakket is bezorgd. Ik loop naar buiten, zie een busje voor onze woning, maar geen hond, maar ook de pakketbezorger is nergens meer te zien. Na een paar keer roepen komt de hond, die meteen het huis binnen rent. Vervolgens komt er hijgend een pakketbezorger aangerend die heel snel zijn busje in wil vluchtten. Ik roep, hij doet helemaal niets hoor. De jongeman schreeuwt terug dat hij daar niet zeker van is. Ik gaf aan dat hij niet had moeten rennen, de hond rent je dan achterna! Maar de jongeman was het duidelijk niet met mij eens en hij zei ook dat de hond hem bijna had gebeten. Ons kooikerhondje is bijna zo snel als een hazewindhond (55 km. per uur?) Met die snelheid, had hij hem denk ik al verslonden…… Maar goed, de jongeman, was echt heel bang…. En ik kan mij voorstellen dat je bang voor honden kunt zijn, ik ben het zelf gek genoeg ook! Maar als je logisch nadenkt…..is rennen wel het stomste dat je kunt doen.

Stiekem denk ik wel dat het een beetje een komisch tafereel is geweest, een brede lange jongeman, circa 1.85m. en plm. 30 jaar oud, rennend door de straat met een hond achter zich aan, die hooguit 38 cm. groot is en 10 kilo weegt.

Aan de jongeman van de pakketdienst; Mijn excuses dat mijn hond je bijna heeft opgegeten, ik zal ervoor zorgen dat hij nooit meer ontsnapt! Maar wees gerust, onze hond eet alleen sokken en handschoenen. Hij eet zelfs geen konijnen en cavia’s, terwijl dat wel zou moeten. Misschien kun je aan je baas vragen of hij voor jouw veiligheid een doos hondenkoekjes koopt. 1 koekje is genoeg om een innige liefdesband te creëren. ❤

20161112_103628.jpg

kenmerken Kooikerhond:

In huis vertoont het kooikerhondje een groot aanpassingsvermogen; op zijn tijd rustig en bescheiden, dan weer speels en bruisend van levenslust. Hij is goed waaks, maar slaat alleen aan als er reden voor is.

In vrije beweging buiten (onaangelijnd) heeft hij een hoog bewegingstempo, lichtvoetig met een permanent sierlijk wuivende staart.
Hij is gevoelig voor lawaai en harde woorden. Het is geen allemansvriend. Hij is aanvankelijk terughoudend tegenover vreemden, kinderen en andere honden.

Afhankelijk van het temperament zal hij vluchten of grauwen als hij zich onzeker voelt. Heeft hij iemand geaccepteerd dan is er een vriendschap voor het leven gesloten.

20170122_223854

Stoer hoor

Een chauffeur zoals jij is geen verhaaltje waard. En dit bericht zal ook nooit bij jou terecht komen. Misschien denken andere chauffeurs hierdoor wel een klein beetje na af en toe… Voor nu moet ik het even kwijt.

Vanmorgen reed ik 15 km. langzamer dan is toegestaan. Tussen de 80 en 90, waar 100 mag. Het was 7 uur in de ochtend, donker, mistig en glad. Door de mist bevriest namelijk het wegdek, en ik merkte het bij de rotonde’s dat ik iets verschoof.
Jij hebt daar misschien geen last van met je, nou ik denk rond de 30 ton, lekker overzichtelijk hoog zitten en waarschijnlijk goede banden.

images

Mijn autootje weegt ronde 800 kilo en ik bezit helaas geen winterbanden. Ook was mijn auto vanmorgen niet in orde, maar dat merkte ik pas op de weg. De terugweg ben ik dan ook meteen naar een garage gegaan. Mijn schokbrekers zijn kapot. Dus rijden is even geen pretje. Daarnaast ben ik  ook nog eens nachtblind, dat is erg lastig, als ik kon kiezen voor dagelijks openbaar vervoer, had ik dat zéker gedaan!! Ik zit dus niet voor mijn lol op de weg, dagelijks 125 km is voor jou niets, maar voor mij veel.

Een kleinere auto zat tussen ons tweeën in. Doordat jij bumper klevend op die auto zat, kreeg deze het waarschijnlijk ook benauwd. Nadat jij begon te seinen met groot licht, seinde de auto achter mij in paniek ook met groot licht. Die auto haalde mij in zodra hij kon. Waarschijnlijk anders bang om tussen ons geplet te worden.
Daarna vond jij míjn bumper wel leuk geloof ik. Om met groot licht te gaan rijden, maak je het voor mij alleen maar moeilijker en ga ik nog langzamer rijden.
Gelukkig moest je er plotseling af, bij een fabriek. Dat was echt mijn geluk, uit boosheid en angst wilde ik hard op de rem trappen, maar dan zou ik dit niet meer kunnen typen. Mijn auto bestaat uit heel dun blik, ik heb geen kofferbak, ik denk dat je de auto niet eens meer zou terug vinden.

Iedere dag kom ik helaas vreselijke chauffeurs tegen, en niet alleen van vrachtwagens hoor, daar zitten ook goeden bij. Maar vaak zijn die wel het engst, gevaarlijkst en zie ik ze dagelijks slingeren, omdat ze iets anders aan het doen zijn achter het stuur. De snelheid hadden ze beter op 80 kunnen laten, misschien gaan mensen dan 100 rijden. Op dit moment vinden ze 100 zelfs niet genoeg.

Ik zou willen dat deze weg 4-Baans was, zonder tegenliggers. Helaas heeft de provincie ooit besloten om dit niet te doen.Heel vaak vraag ik mij wel af…..hoeveel bossen bloemen en kaarsjes minder zouden er dan staan? Hoeveel families zouden dan nu nog gelukkig en compleet samen zijn….. Hoeveel kinderen moeten hun vader of moeder al missen…..

kinderen_en_de_dood

Denk eens aan andere mensen, niet iedereen is hetzelfde, niet iedereen is even stoer…..Om 5 minuten eerder aan te komen, zet je mensenlevens op het spel. Dat is stoer zeg……..

images-1

 

 

Automobiliste overleeft zware crash op N366

N366 afgesloten na fors ongeval

Vier auto`s botsen op de N366

Eenzijdig ongeval op de N366 bij Zandberg

N366 Pekela – Veendam gestremd na zwaar ongeval

Auto raakt van de weg bij Nieuwe Pekela

Auto raakt in de sloot langs N366 Ter Apel

Overleden bij aanrijding op de N366

Man komt om bij ongeluk op N366

Vrachtwagen met veevoer gekanteld N366

Twee gewonden bij ongeval op de N366

Vrachtwagen gekanteld op N366 bij Pekela

Auto met aanhanger belandt in de sloot langs de N366

Gewonden bij ongeval op N366 bij Stadskanaal

Ernstig ongeval tussen vrachtwagen en auto op N366

Ongeval door keren op N366

Auto rijdt van talud en crasht bij Nieuwe Pekela

Vrachtauto gekanteld door harde wind N366

Auto met zwaar beladen aanhanger belandt in de berm

Tankwagen met lijm kanteld op rotonde N366

Vrachtwagen met mest gekanteld N366

Persoon overleden bij ernstig ongeluk N366

Veel schade na kettingbotsing N366

Fors ongeval op afrit N366 bij Nieuwe Pekela

Lading vrachtwagen verschuift na noodstop N366

Auto in droge sloot na ongeval N366

Vrouw (42) gewond na ongeval tussen auto en vrachtwagen N366

Man (61) komt om bij ongeval N366 Nieuwe Pekela

Auto total loss na crash N366

Twee gewonden bij ongeval op de N366

Nieuwe Pekela – N366: Muntendammer verongelukt

 Ommelanderwijk – N366: Dodelijk ongeval

Musselkanaal: Dode bij verkeersongeluk N366

 

 

Slimme ‘rotpubers’

Een paar dagen geleden, het eten is klaar. Gekookte aardappelen, gehaktballen, spinazie. Ik roep naar boven, waar de 2 pubers van #16 ‘wonen’. Eerst van een afstandje, en na geen reactie, roep ik vanaf de gang en nog even later van onderaan de trap. Vanaf de trap horen ze het altijd, en geloof mij maar, mijn stem galmt sowieso door het héle huis als ik iets van je wil. En iedereen, inclusief de ‘buren’ verderop horen dat.

naamloos

Ik begin met de jongste alvast te eten en erger mij groen en geel als ik nog geen beweging hoor. Als mijn bord leeg is ontplof ik. Ik ren naar boven, waar de 2 van #16 prinsheerlijk op de loungebank liggen te gamen en kijken me suf aan. Ik trek de Playstation hard van zijn snoeren en ga ermee naar beneden, om deze te verstoppen. In mijn kledingkast, want tussen mijn slipjes en bh’s durven zij echt niet te zoeken!.

“Uh mam….wat is er?”

“WAT ER IS? Ik roep gvd 350 keer naar boven vanaf allerlei locaties, jullie hebben mij écht wel gehoord. En trouwens, vroeg jij mij een half uur geleden niet; hoe laat wij gaan eten en toen zei ik; over 7 minuten!!!!?!!”

“Oh, vergeten”

Grrrrrrrr………..

 

Vandaag wil ik de witte bedrukte letters van de trainingstrui van Y ‘vast’ strijken, er is een hoekje los.

20161026_200139Ik zag die man in de shop de letters er op drukken met een wit papiertje ertussen. Zo’n papiertje heb ik niet, maar dat kan ook wel met een gewone. Ik pak een blad van tafel en strijk met het strijkijzer over de witte letters. Zo, dat zit weer vast. Uhm..maar wat is dat? Oh nee…. er stond een tekst op het papier en deze staat nu gedrukt in de letters!

naamloos

De hele dag bedenk ik mij hoe Y gaat reageren. Boos, dat weet ik zeker. Hoe los ik dit op. Ok, ik weet het; zielig gaan doen! De 2 x #16 komen thuis en ik besluit het maar meteen te vertellen.

“Y, er is iets ergs gebeurd. Ik heb er zelfs om moeten huilen.”

“Oh jee, is er een cavia dood?”

“Nee dat niet, maar ik heb je trui gestreken en daar is iets mis mee gegaan, maar ik maak het echt helemaal goed met je hoor!!”

 

Y en W kijken er naar en zeggen weinig, ze doen daarna nogal giechelig. Ik snap er niks van, maar ben al blij geen boze puber over mij heen te krijgen.

De 2 kijken elkaar aan en W zegt dan, ik weet wel hoe je het goed kunt maken hoor. Vervolgens gaat Y richting mijn kledingkast, pakt daar, alsof het de normaalste zaak van de wereld is, de playstation uit en lopen richting de trap. Bedankt mam!

“Oh ennuh, wij wisten allang dat de Playstation daar lag. Wij hebben het hele huis doorzocht toen jij even met de hond weg was. Wij hebben hem toch laten liggen, want anders word jij weer boos enzo, dus wij bedachten het volgende….We wachten op een moment, waarin jíj iets verkeerd doet. En nú is zo’n momentje!! 🙂 Voor wat hoort wat hé”

Pubers…….slim zijn ze wel. Wanneer kunnen ze het huis uit?

31492105

 

 

Wegloper

Het gebeurde voor ons nieuwe huis, gewoon op straat, zij met kort donderbruin haar. Hij keek naar haar, snoof haar luchtje op en sindsdien……helemaal verliefd! En hij was meteen helemaal “The Man”… stoer.

Thuis komen wilde hij sindsdien niet meer. Iedere keer als hij huisarrest kreeg, ging hij stiekem toch. Er was altijd wel een plek om ongezien weg te komen. Of zij hem leuk vind weet ik eigenlijk niet eens zeker, wel komt ze heel soms een stukje de tuin bij hem in.

Als hij  weer eens zoek is, weten we waar we allemaal waar moeten zoeken. Hij blijkt zelfs vaker daar te zijn dan ik heb kunnen zien, stiekeme afspraakjes. Vanavond was het ook weer zover. Zonder om te kijken, zag ik hem het pad af rennen. Ik weet dan meteen waar hij te vinden is, en vandaag werd hij zelfs thuis gebracht door de moedervrouw des huizes!. Ze wonen 2 huizen achter ons.

Maar het is wel vreselijk irritant, dat niet luisteren, weglopen en regelmatig openbare geilheid op straat. Dat laatste vind ik persoonlijk het ergste. Op straat!! Schaamteloos!!

Morgen is het écht afgelopen met dat stiekeme gedoe, het weglopen en het smerige aanzien op straat!

Om 9 uur in de ochtend, gaat de knoop erin! Bruinharige loopse labrador rust en onze hengstige kooiker loopt dan niet meer weg.

Hopen we dan…

 

13443049_1706781722928699_7340922898666401166_o

Onze mysterieuze drempel

Ik lees een boek. Een boek dat gaat over een prachtig meisje. Ik zie het meisje zo voor mij, rond dartelen in de tuin, achter vlinders aan… en op haar driewielertje door deze huiskamer sjezen. Dat je als ouder, op dat soort momenten, vol verliefdheid naar je kind kunt kijken…en hoopt dat dat eeuwig kan blijven duren.

Maar kindjes worden groot. En iedere leeftijd heeft zijn charmes, maar dat loslaten is best lastig. (vind ik) Dit boek, dat ik nu lees, gaat ook over een soort van loslaten. Maar dan heel anders……

Ik ben op bladzijde 68. En voel mij nu al verscheurd van verdriet. Hoe zou dit dan voelen als dit verhaal, de mijne zou zijn? Dan sterf ik.

Mijn oudste zoon, ziet dat ik dit boek lees. Hij pakt de (deur)drempel van de grond en geeft het aan mij. Daar staat haar naam onder geschreven. Dit heeft ze denk ik zelf gedaan, toen ze klein was? Zo schattig, dacht ik toen ik dat voor het eerst zag. Met mijn kinderen fantaseerden wij over het gezin dat hier heeft gewoond. Leuk voor later, zei ik nog tegen ze, en hoeveel gezinnen/bewoners gaan deze naam nog lezen? Wij vonden het leuk, en vooral, mysterieus.

In 2012 werk ik op het gemeentehuis. Daar tegenover zit een vlaaienbakkertje, waar een hele mooie, lieve meid werkt, met lange donkere haren. Ik grapte altijd, échte vlaaien komen uit Zuid-Limburg, of nog beter, uit België, die koop je niet in Emmen!

Het is begin 2013 als ik via via hoor, dat er aan de Meerstraat een meisje is doodgestoken. Ik vond het een enorm schokkend iets, het leek en voelde zo dichtbij. Aangezien ik toen nog, weinig mensen kende in Emmen, was het geen bekende van mij. Je blijft er wel, op de achtergrond aan denken. Op het werk wordt verteld dat het, dat meisje, Kim van het vlaaienbakkertje is. Ik denk dan,…waarom zou iemand dat doen? Zo’n mooi, behulpzaam meisje, waarom zou iemand zoiets doen? Ik begrijp het niet?

Vandaag lees ik het boek. Een hartverscheurend en een vreselijk oneerlijk verhaal, over Kim. Mijn oudste zoon gaf mij vanavond weer de drempel. Op de drempel staat haar naam.

Kim was voor velen het vlaaienmeisje……Kim was voor mij en mijn kinderen een prachtig, mysterieus verhaal.

Wat een wrede werkelijke wereld…..

download (1)